Live Blog: Perswijn Zomerproeverij
Welkom op de live blog van In Vino Momentum over de zomerproeverij van Perswijn. Vanaf 12:00u zullen hier regelmatig updates en nieuwe foto’s worden geplaatst, rechtstreeks vanaf het event in Casa400 te Amsterdam.
Met in mijn achterhoofd de gedachte dat we vanaf volgende week écht de zomerse temperaturen gaan bereiken begeef ik mij op weg naar Hotel Casa400 voor de Perswijn Zomerproeverij. Buiten is het druilerig, nat en waait er een fris windje, binnen zal het ongetwijfeld heel anders zijn.
Kortom, het is tijd voor een nieuwe live-blog over een wijnevenement, na al eens verslag te hebben gedaan van het All that Wine…and Jazz event in Rotterdam.
De start is meer dan prima te noemen. De eerste wijn is direct een ‘plusje’: de Verdejo van José Pariente, uit Rueda, Spanje. Gemaakt door Victoria Pariente en in Nederland verkrijgbaar bij Abbema Wines voor de horeca of via Gastrovino voor particulieren. Prachtige neus, subtiel geel fruit, loepzuiver op de tong en een middellange, frisse afdronk.
Ook de Goldmuskateller – een wat onbekendere druivensoort – van H. Lentsch uit Alto Adige is mooi, net te laat in Nederland voor het Aspergeseizoen (de wijn staat in Noord-Italië nog op transport naar Nederland te wachten), maar vooral gastronomisch gezien een goed inzetbare wijn. Proeven dus!
Weingut Anselmann is ook vertegenwoordigd op de Zomerproeverij. In mijn kelder heb ik nog een bijzondere wijn van dit wijngoed liggen, een 2008 Edesheimer Rosengarten Riesling Eiswein.
Een grote selectie is voorhanden: Riesling, Sauvignon blanc, Gewürztraminer, maar ook Solaris en Johanniter. Verder nog Dornfelder en Spätburgunder, alsmede twee Eisweine.
De Sauvignon blanc is goed in balans, een prima zuurgraad, exotisch fruit zonder het glas uit te stuiven. De Riesling is zeer vergevingsgezind, lijkt een stuk rijper dan een hoop andere Rieslings uit 2011 die ik dit jaar in mijn glas heb gehad. De 2010 Gewürztraminer Kabinett is zacht, met een subtiel samenspel van de aromatische fruittonen en een vriendelijke zuurgraad. Typisch een wijn die het in combinatie met pittige gerechten prima zou doen. GroupeLFE is het adres voor meer informatie over dit prachtige wijnhuis.
Verrassend is de feinherbe Johanniter uit 2011 – deze zou ik zeker weten even proeven om de smaakpapillen weer te voorzien van een extra oefening.
Bij de Geluksdruif wordt mij aanbevolen de Crémant d’Alsace Millésime 2008 te proberen.
Ietwat sceptisch laat ik de mousserende wijn inschenken, ik ben namelijk niet zo’n fan van bubbels…maar hoe fijn is het toch op het moment dat het tegendeel bewezen wordt.
Vijftig procent Chardonnay en vijftig procent Pinot Gris (!) vanaf een van de Grand Cru wijngaarden in de Elzas komt een Crémant die zó zuiver is, dat ik hem eigenlijk niet uit wil spugen. Twee jaar heeft deze wijn liggen rusten op zijn eigen gistcellen en het resultaat mag er zijn. Een prachtige mousse, een geur van toast en boter zonder z’n frisheid te verliezen en een onbeschrijflijk mooi mondgevoel. Stiekem ben ik wel een beetje overdonderd. Dit is met recht een top-tip en voor €20 per fles weet ik zeker dat ik dit in de toekomst zelf ook ga aanschaffen.
Van dezelfde wijnmaker krijg ik ook een Pinot Noir te proeven. Rode wijnen uit de Elzas zijn vaak licht, maar dit is een bulli. Barrique-opvoeding en lage opbrengsten maken René Muré’s Clos Saint Landelin uit 2009 tot een zeer veelzijdige, complexe, bruinrode Pinot Noir met terroir-karakter. Goed…de wijn kost bijna €36 – maar als je jezelf wilt verwennen, dan geef je het er voor uit. Waarom? Omdat deze wijn het dik waard is.
De laatste tafel die ik in deze live-blog zal bespreken is van Oud Reuchlin & Boelen uit Zoetermeer, het oudste wijnhuis van Nederland.
Twee wijnen uit Oostenrijk staan op mijn lijstje om geproefd te worden, de Weissburgunder Papageno en de Blauer Zweigelt van Weingut Allram.
De Weissburgunder is aangenaam, drinkt makkelijk weg en is daarmee op zich een prima wijn, maar gezien de prijs van rond de tien Euro een te grote investering. De Blauer Zweigelt is, ondanks de iets te lage temperatuur in het glas (tien graden, waarbij 14-15 graden beter geweest zou zijn) een zeer prettige wijn. Een bouquet van kersen, een bijzonder fraaie kleur en een prettig frisse afdronk maken dit tot een gastronomisch interessante wijn.
Op de zomerproeverij zijn nog veel meer wijnen te proeven. O.a. Les Généreux en Vindict staan er nog met een overzicht van hun assortiment.
Het leuke van deze proeverij is ook de aandacht die er aan gekoeld rood (finaletafel) wordt gegeven, een trend waarvan ik verwacht dat deze zich in de aankomende twee, drie jaar definitief in de horeca zal vestigen.
Ook wijnlanden zoals Hongarije en Slovenië blijven in opkomst. De door mij geproefde (maar hier verder niet besproken) wijnen zijn stuk voor stuk goed te noemen.
Tot zover de live blog: tot de volgende proeverij!
28 april: Pakhuisproeverij
Aanstaande zaterdag is het zover: de vijfde pakhuisproeverij, in het atrium Pakhuis Oostenburg door In Vino Momentum. Klik hierboven op het tabje ‘Pakhuisproeverij’ voor meer informatie.
En heb je zin om een mooie fles wijn te winnen? Word dan fan van In Vino Momentum op Facebook. Zodra de 100 fans bereikt zijn, verloot ik iets heel lekkers!
Ik hoop jullie zaterdag allemaal persoonlijk te mogen begroeten.
Daphne – Malvasia DOC Secco – JG2011 is binnen!
Er zijn van die momenten waarop je trek hebt in iets feestelijks. Maar wat drink je dan? Bubbels, zoveel is duidelijk. Maar ga je voor een Prosecco, een Cava of een Champagne?
Wat mij betreft laat je ze allemaal links liggen en kies je deze! Een licht mousserende wijn, gemaakt van de Malvasia di Candia-druif, midden uit het Lambrusco Reggiano gebied in Emilia-Romagna.
Op het moment dat je de Daphne (Grieks voor “overwinning” – wat goed past bij de wijn) in een flute schenkt begint het al bij de mooie belletjes die je gestaag naar boven ziet zweven.
De geur, oftewel, de neus: je ruikt, je ruikt nog een keer – en indien je haar blind zou ruiken, zou ‘een goede Moscato d’Asti’ zomaar eens jouw ‘gok’ kunnen zijn.
Een eerste teugje, mooi zoet, voorop de tong, gevolgd door een tinteling langs de rest van je tong en gehemelte, met een spannende frisheid zonder ook maar een moment zuur te zijn. Absoluut droge wijn, maar dat zoetje maakt haar bijzonder.
Slank, en krachtig, alsof de wijn door een fijn ragwerk van ijzerdraadjes bij elkaar wordt gehouden, zo geconcentreerd en zuiver werkt ze in de afdronk.
Bij een geheel ‘representatieve’ test door drie dames van begin dertig, absolute wijnliefhebbers, kwamen commentaren als ‘deze is lekkerder en specialer, niet zo wrang’, ‘deze koop je voor als je echt wat lekkers wilt’ en ‘zeker wel tussen de tien en vijftien euro’.
Gelukkig klopt alleen het laatste commentaar niet. Deze wijn is verkrijgbaar voor 9,15 euro en tovert gegarandeerd een grijns op je gezicht. Bestellen via mail
Recept: Witte Glühwein
Hierbij het recept voor witte Glühwein, samengesteld uit vele recepten die ik op het internet heb gevonden. Op de plaatselijke pakhuiskerstborrel uitgeschonken goedgekeurd door de aanwezige ‘proefkonijnen’.
Ingrediënten voor ca. 4 liter:
4 flessen witte wijn, niet te zuur (ik heb een Gavi gebruikt)
Halve liter brandewijn (voor de extra kick in het glas – alternatief witte rum, maar is wel iets minder lekker)
2 perssinaasappels
2 citroenen
3 mandarijen (indien mogelijk al het fruit onbespoten)
3 kaneelstokken
2 steranijs (gedroogd)
7 kruidnageltjes
Kardemom
Honing
Witte basterdsuiker
Gember
Bereiding: de wijn en brandewijn in een grote pan op heel laag vuur zetten. Citroenen, sinaasappels en mandarijnen goed wassen en schil raspen. Daarna al het fruit persen.
Rasp + sap toevoegen aan de wijn. 50 gram basterdsuiker en 75 ml honing toevoegen. Flink stuk gember schillen, raspen en de rasp toevoegen. Kruidnagel en 3 kardemomzaden toevoegen. Kaneelstokjes en steranijs erbij.
Deksel erop en op laag vuur anderhalf uur laten trekken. Let op: het mag niet koken en je moet iedere tien minuten even goed roeren.
Nu voor het uitschenken / opdienen nog even door een zeef schenken, zodat het vruchtvlees, de rasp, zaden, kaneel, etc. achterblijven. De Glühwein zal niet helemaal helder worden – er blijft altijd wel wat rasp achter, maar dat komt de smaak alleen maar ten goede.
De gefilterde Glühwein weer terug op het lage vuur en vanuit de pan direct goed warm serveren.
Proost! En commentaar, bevindingen of eventuele aanpassingen / verbeteringen zijn natuurlijk welkom in de comments, maar van mijn proefkonijnen op de pakhuisborrel hoefde ik hier niets meer aan te doen – wel werd de optie van 2 jeneverbessen erbij nog genoemd.
De Machtige Matan van Monega
Begin augustus heb ik een aantal posts gewijd aan de Pinot Noir in een aantal van zijn verschijningsvormen, waaronder ook de (Noord-)Italiaanse variant Pinot Nero.
De destijds geproefde Matan Pinot Nero Riserva van Ansitz Pfitscher uit 2008 was werkelijk waar een pareltje. Echter, van de 6.000 geproduceerde flessen per jaar zijn er slechts 24 in Nederland terecht gekomen, ik mocht dus überhaupt blij zijn dat ik er een heb kunnen proeven.
Groot was dan ook mijn blijdschap toen Tom & Guus van Monega via Twitter wisten te melden dat de 2009 onderweg naar Amsterdam-Oost was – en ditmaal meer dan 24 flessen!
Op 17 december, tijdens de kerstproeverij in de winkel van Monega zou er een fles opengaan. Zelf kon ik echter niet zo lang wachen en heb ik er een paar dagen eerder al eentje opgehaald.
Het initiële plan om de Matan een paar dagen te laten rusten was een uur na thuiskomst al omgezet in het prettige ‘plop’-geluid wat gepaard gaat met het openen van een fles wijn.
Over de fles gesproken: deze heeft een prachtige vorm, een goed vormgegeven etiket en het hoge gewicht valt opnieuw op: dik glas en een diepe ziel – minder milieuvriendelijk, maar geschikter om wat langer te laten rijpen op fles.
Jaargang 2009 heeft 13,5% Alc. vol. – best pittig voor een Pinot Nero van 500-600m hoogte. Kijken of we dit later nog merken. De kleur is echt geweldig: helderrood, met lichte bruinkleuring naar de rand toe, maar vol jeugdig elan.
De neus verraadt de houtopvoeding, ca. 16 maanden, aangevuld met fris, vol bosfruit, aardbei, framboos en bessen. Ook de smaak is prachtig, goed ingebonden tannines, wat meer gelaagdheid in de smaken, met wat rokerigheid, bosgrond en ledertonen, al zijn de frisse zuren aanweziger dan in de 2008 het geval was: dit ligt er echter aan dat de ’08 al een flink aantal maanden in de fles had doorgebracht, dat heeft deze Matan nog niet.
Eindconclusie: opnieuw een mooie Pinot Nero Riserva. Absoluut nu aanschaffen (anders zijn ze weer uitverkocht), maar het kan geen kwaad de fles nog 6-9 maanden te laten liggen. Dan wordt deze machtige Matan nog veel mooier.
De Kracht van Kreta
Eerder dit jaar heb ik meerdere wijnen beoordeeld van Domaine Gerovassiliou, min of meer mijn eerste ervaringen met Griekse kwaliteitswijnen (deel 1, deel 2, deel 3 en deel 4). Vandaag is het de beurt aan een wijn van Domaine Zacharioudakis, de Kodix Wit uit 2010.
Afkomstig van het eiland Kreta, een van de weinige plekken ter wereld waar de druifluis aan voorbij getrokken is. Geen Amerikaanse onderstokken dus, maar vaak zeer oude druivenstokken die goed de karakteristieken van de grond middels de druif naar de wijnen transporteren. Maar van nog veel groter belang: veel autochtone druivensoorten zijn bewaard gebleven, een feit wat ik erg leuk vind en we vinden dit ook terug in deze Kodix.
Het prettige aan Kreta is verder nog de enorme heuvelrug (bergen!) waardoor de wijngaarden beschermd worden tegen de enorm heetdroge winden uit Afrika. Daarnaast bieden de heuvels prachtige hellingen voor de wijnmakers en kan er goed met de hoogte gespeeld worden om het allerbeste uit de druiven te halen.
Bovenstaande feiten gecombineerd met de rappe modernisatie die plaatsvindt, niet alleen op Kreta, maar in de gehele Griekse wijnbouw, vormen de basis van het succesverhaal van Domaine Zacharioudakis.
Sinds 2000 zijn Stelios en Victoria druk om hun visie met betrekking tot wijn en wijnbouw neer te zetten. Op de 20 hectare die ze inmiddels beheren staat een 2000 vierkante meter grote wijnmakerij. Architectonisch mischien niet ieders smaak, maar wel imposant. Zo vormt dit gebouw het kloppende hart van de wijngaarden die over de omringende heuvels zijn gedrapeerd.
Terug naar de Kodix. Een blend van twee witte druivensoorten. Om te beginnen een van de oervormen van de veel voorkomende Malvasia, de Malvasia di Candia. De andere soort is misschien nog wel spannender: de Vilana.
De Vilana wordt in Peza O.P.A.P. gebruikt om een frisse, droge, groengele, aromatische, soms zelfs kruidige wijn te maken.
In deze blend met de Malvasia di Candia komt dat aromatische zeker nog terug. De kleur is mooi bleekgeel, niet te intens, maar wel kleurvast, ook aan de randen.
De neus is zacht, vol mooi, net rijp geel fruit. De op het etiket vermeldde 14% alc. vol. sluimeren in de neus een beetje op de achtergrond.
Bij de eerste slok verdwijnt dat licht alcoholische vrijwel direct en maakt het plaats voor een volle, ronde sensatie in de mond. Meer fruit, frisse structuur, maar legt wel een mooi laagje om je tong.
Afdronk is lang, zuiver op de graat. Een wijn die zich perfect met gerechten zoals in bouillon gestoofde zoetwatervis of een goed kippendijtje laat combineren.
Een meer dan prima wijn dus! Met als klap op de vuurpijl een klein icoontje op het rugetiket: BIO. Gemaakt met oog en gevoel voor de natuur dus. En dat maakt deze wijn “extraprima” voor mij.
Verkrijgbaar bij il diVino voor € 8,95 en dat is een hele Euro goedkoper dan normaal.
Live Blog: #ATWAJ All that Wine…and Jazz
Een live blog: rechtstreeks vanaf het All that Wine… and Jazz festival in Lantarenvenster te Rotterdam zal ik berichten over de geproefde wijnen, haar importeurs en de muziek.
Deze live blog zal tussen 14:00u en 17:30u regelmatig worden voorzien van nieuwe proefnotities, foto’s en andere impressies, deze verschijnen telkens onderaan de post.
Het concept: acht kleine wijnimporteurs met ieder acht wijnen houden een proeverij in Lantarenvenster. Om 16:00u zullen wijn en jazz elkaar ontmoeten: Pieter van der Wielen presenteert multi-instumentalist Adam Simmons en drummer Wim Kegel enkele wijnen en geïnspireerd door de geur- en smaakbeleving zullen zij dan enige jazzklanken improviseren.
De aanwezige wijnimporteurs snel op een rij: Rhone Value Wines, Zibibbo, Champagnist, De Geluksdruif, Lekker Sapje, Good Grapes, Wijnen uit de Elzas en Terroirwijn.
Uit het proefboekje heb ik ca. 12 wijnen geselecteerd die ik zeker wil gaan proeven varierend van een 2007 Gigondas tot een mousserende Rosé de Saignee 1er Cru tot zelfs een Auslese Süss van de Oostenrijker Markus Altenburger.
Vragen, opmerkingen en/of verzoekjes gewoon sturen via Twitter, dan probeer ik ze nog tijdens de proeverij te beantwoorden.
De voorgenomen proeflijst staat hieronder, de proefnotities en foto’s worden gedurende de proeverij aangevuld onder de desbetreffende wijnen.
Rhone Value Wines: Domaine des Bosquets Gigondas 2007 – 60% Grenache Noir, 30% Syrah, 5% Mourvèdre, 5% Carignan.
Wijn gemaakt door een welgestelde familie, die het zich kan permitteren ieder jaar slechts één cuvée van hun beste druiven te maken, met de hulp van een ingevlogen wijnmaker.
Neus: fruitig, beetje bosgrond. Smaak: meer fruit, goed ingebonden, milde tannines. Afdronk: middellang, zuiver. Combineren met: mooi stuk vlees, bijvoorbeeld hertenbiefstuk.
Zibibbo: Guiseppe Bocchino ‘L Aurelio’ Nebbiolo d’Alba DOC 2009 – 100% Nebbiolo.
Maximaal 50.000 flessen per jaar maakt Bocchino, met veel aandacht voor de verschillende wijnen. Deze Nebbiolo is voor een 2009 opvallend zacht, de tannines zijn zeker aanwezig, maar milder dan verwacht. Neus: veel bosgrond en wat paddenstoelen. Smaak: wrang rood fruit, duidelijk dat het nog een jonge wijn betreft voor een Nebbiolo. Afdronk: de tannines overheersen het fruit. Advies: nog even laten rijpen!
Champagnist: Janisson-Baradon & Fils Brut Sélection – 50% Pinot Noir, 50% Chardonnay.
Neus: Mooi fruitig, Pinot overheerst. Smaak: droog, bubbel is zeer zacht te noemen. Afdronk: lang en zuiver.
Legras & Haas Millésime 2005 Blanc de Blancs Brut Grand Cru – 100% Chardonnay.
Neus: vol fruit, beetje toast. Smaak: Bubbel is bijna verdwenen, doet denken aan een Bourgogne.
De Geluksdruif: Domaine Labet Cotes du Jura ‘Fleurs’ 2008 – 100% Chardonnay.
Wat een prachtige terroirwijn! Een onverwacht interessante Chardonnay uit de Jura, gemaakt in de Bourgogne-stijl. Neus: niet al te intens, zacht fruit en beetje mest. Smaak: het gebruikte hout blijft heel subtiel op de achtergrond en het fruitige karakter blijft bewaard. Afdronk: zuiver, ondanks de nog licht aanwezige zuren. Mooie wijn!
Lekker Sapje: 
Heretat de Tavernes Graciano 2005 – 100% Graciano.
Neus: fruitig, ondanks de leeftijd. Smaak: zeer zacht en rond, ingelegde kers en pruimen. Afdronk: blijft hangen, lang hangen.
Good Grapes: Weingut Ebner-Ebenauer Grüner Veltliner ‘Bürsting’ Weinviertel DAC Reserve 2009 – 100% Grüner Veltliner.
Afkomstig van een Einzellage, late oogst, opvoeding in grote houtvaten, daardoor net iets meer body dan de doorsnee Veltliner. Neus: Grassig en kruiden, kleine prikkel. Smaak: door late oogst mooi zoetje, maar is nog steeds goed droog. Afdronk: klein bittertje, maar dan wel een prettige!
Markus Altenburger Auslese Süss – Goldburger, Neuburger, Muscat, Traminer.
Al eerder in het glas gehad en ook nu weer heerlijk. Neus: vol rijp geel fruit, denk aan abrikoos. Smaak: mooi zoetje, prima dessertwijn, maar de verrassing kwam in de combinatie met een lime merengue – door de zuren verandert de Auslese behoorlijk mee, met een prachtig bittertje in de afdronk. Aanrader!
Wijnen uit de Elzas: Vins Schönheitz Pinot Noir Val St. Gregoire 2009 – 100% Pinot Noir.
Afkomstig van zeer steile hellingen, bodem voornamelijk graniet, 100% handgeplukt. Neus: aardbei en framboos. Smaak: de grote houten vaten die gebruikt zijn proef je niet (goed teken!), maar de rondingen van de wijn des te meer. Het fruit is prachtig, de wijn soepel doch gelaagd en leent zich uitstekend om lichtgekoeld gedronken te worden.
Florian Beck-Hartweg Riesling Cuvée Prestige 2009 – 100% Riesling.
Een voor mij a-typische Alsace-Riesling, bijna Duitse stijl, wat misschien voortkomt uit het feit dat de 24-jarige Florian een deel van zijn opleiding in Duitsland heeft gevolgd. 100% granietbodem. Neus: citrustonen, met wat grapefruit zelfs. Smaak: droog, mooie zuren, fruitigheid is goed in balans. Afdronk is zuiver, zonder bitter te worden.
Terroirwijn: Jeremy Huchet Clos les Montys Vigne 1914 Muscadet de Sèvre & Maine sur lie 2009 – Melon de Bourgogne.
Van bijna honderd jaar oude stokken gemaakte Muscadet. Beendroog en een hapje eten zou bij deze wijn geen kwaad doen. Neus: als je al mineralen zou kunnen ruiken, dan is het wel bij deze wijn. Alsof er een lading natte steen in je glas zit. Smaak: cantaloupe-meloen, met citrusfruit en quitte. Ik ben fan!
Serie: Tre Bicchieri Gambero Rosso 2012 – deel 3
In het hoge noorden van Italië ligt de regio Alto Adige, door de sterke binding met de Duitse taal door de eigen inwoners vaak Südtirol genoemd. Uit deze regio komen prachtige witte wijnen, zo won Köfererhof vorig jaar de prijs voor beste witte wijn volgens de Gambero Rosso 2011 met hun Sylvaner “R”. In deze serie over wijnen die in de Gambero Rosso 2012 de hoogste waardering hebben gekregen, maar nog steeds zeer betaalbaar zijn, heb ik een rode wijn uit Südtirol gevonden die ook nog eens van een ‘inferieur’ druivenras wordt gemaakt: Schiava ofwel Vernatsch ofwel Trollinger. Een druif, die vooral bekend staat vanwege de hoge kwantiteit, niet omwille van zijn kwaliteit.
Van Kellerei Erste + Neue heb ik echter een 2010 Kalterersee Puntay Classico Superiore weten te bemachtigen. Classico houdt in dat de druiven uit het kerngebied rondom Lago di Caldaro (Kalterersee) komen, Superiore houdt in dat de wijn 1% meer alcohol bezit (13% vol.) en de term Puntay staat garant voor het allerbeste, handgeselecteerde druivenmateriaal van Erste + Neue.
Erste + Neue loopt namelijk voorop in de enorme kwaliteitssprong die er momenteel bij de makers van Vernatsch-wijnen plaatsvindt en de beloning hiervoor is terug te vinden in de allereerste Kalterersee-Vernatsch met een drie glazen waardering in de Gambero Rosso.
Wat voor een wijn is het dan – en wat maakt hem zo bijzonder? Allereerst de prachtige, heldere, robijnrode kleur: alleen vanwege deze kleur is de Puntay het al waard om gedronken te worden.
Dan de neus: typisch en klassiek Vernatsch: viooltjes, bosvruchten en zelfs wat kersen. Hoe langer je de wijn laat staan, des te meer lagen vallen er te ontdekken. Kruidigheid en meer bessen completeren het aroma.
Qua smaak geldt exact hetzelfde: hoe langer je wacht, des te ronder en gelaagder wordt de wijn. Allereerst vooral tonen van fruit, maar al snel komt een lichte rokerigheid en wat drop naar voren. Machtig mooi, met een afdronk die wel een halve minuut blijft hangen, met aan het eind een heel klein bittertje.
Mijn tip over hoe het best te genieten: een uur voor het drinken openen en dan in de koelkast zetten. Regel wat gegrilde Italiaanse antipasti, schenk de wijn in een groot glas en geniet van alle lagen gedurende het opwarmen van de wijn tot kamertemperatuur, in combinatie met de antipasti.
Ook voor de prijs hoef je het niet te laten: € 13,39 – een goede prijs/prestatieverhouding en bedenk dat er maar 9.000 flessen van deze jaargang bestaan. Bestellen kan via de mail.
Serie: Tre Bicchieri Gambero Rosso 2012 – deel 2
De tweede wijn in deze serie is per direct met stip binnengekomen in de top drie beste Verdicchio’s die ik ooit in mijn glas heb gehad. Het gaat vandaag om de Verdicchio dei Castelli di Jesi Classico Superiore Misco van het wijnhuis Tenuta di Tavignano uit mijn favoriete streek van Italië, de Marken.
Alleen al het etiket is een absoluut plaatje. Zacht zeegroen, mooi motief, lekker klassiek. De fles – een gewone, geen karakteristieke Verdicchio-fles – is afgesloten met een echte kurk. Dit laatste heeft in mijn optiek alleen zin indien de wijn drie of meer jaar kan blijven liggen.
Natuurlijk is het geen echte test om het bewaarpotentieel van een wijn te bepalen, maar in dit geval heb ik de wijn behalve op de eerste avond kort na het openmaken ook geproefd na drie en na vijf avonden in de koelkast, afgesloten met de kurk.
De eerste avond: wat als allereerste opvalt is een zeer zuivere geur, met tonen van rijpe appels en verse kruiden, maar deze geur is wel, hoe zal ik het benoemen, zeer bescheiden, bijna verlegen. Bij de eerste slok vergeet ik te proeven – of eigenlijk registeren mijn hersenen geen vastomlijnde gedachten – het is namelijk lang geleden dat ik zo’n loepzuivere witte wijn heb gedronken.
In mijn review over de Bocksbeutel-proeverij bij Markvandewijn heb ik het woord loepzuiver ook al gebezigd: toch gaat deze wijn hier overheen. Bij de tweede slok dwing ik mijzelf te proeven. Meer groene appeltjes dan echt rijpe appels die de neus deden vermoeden, maar ook frisse florale lentetonen, denk bijvoorbeeld aan brem.
De afdronk is echt op-en-top Verdicchio, met dat prachtige amandelbittertje – wat in de afdronk lang en zuiver blijft hangen.
Over de derde en vijfde avond kan ik kort zijn: de wijn blijft ijzersterk overeind. Geen spoortje van vervelende zuren die zich ontwikkelen en het bittertje in de afdronk blijft zuiver.
De neus ontwikkelt zich juist iets en opent zich, dezelfde geurwereld, maar meer open en aanwezig. Conclusie: de echte kurk is niet voor niets gebruikt.
Deze Verdicchio is geweldig. Nu de prijs: 3 glazen in de Gambero Rosso van 2012 – en terecht – en makkelijk nu te drinken alsook 3-5 jaar te bewaren.
Voor € 10,70 per fles is dit een koopje – en namens mij een dikke aanrader. Bestellen kan zoals gewoonlijk via de mail.
Serie: Tre Bicchieri Gambero Rosso 2012 – deel 1
Dit is het eerste deel uit een serie waarin ik ca. 15 wijnen ga beoordelen die allen de hoogst mogelijke waardering in de zojuist verschenen Gambero Rosso 2012 hebben ontvangen: tre bicchieri – een eer die dit jaar aan slechts 375 van de ruim 25.000 geproefde wijnen werd verleend. En omdat het bij In Vino Momentum de prijs/kwaliteitverhouding ook altijd een zeer belangrijke rol speelt, zijn deze wijnen stuk voor stuk betaalbaar te noemen.
Vanavond de eerste wijn in deze serie: de 2008′er Montecucco Rosso Riserva DOC, van Castello ColleMassari uit de Toscane.
€13,44 gaat deze wijn kosten, waarvan ca. 48.000 flessen gebotteld zijn. Flessen met wijn die 18 maanden op hout heeft gelegen, deels barriques, deels grote vaten en dan voor 50% op nieuw hout en 50% gebruikt. Na de houtrijping heeft de wijn nog ruim 12 maanden op fles liggen rusten en rijpen tot het moment van marktintroductie.
Dit rusten vindt plaats in het hart van de Maremma, een schitterend gebied tussen Chianti Classico en haar satellieten en de thuisbasis van de SuperTuscan, de Bolgheri.
Ook qua wijnstijl ligt deze Montecucco Rosso Riserva er tussenin. Minder Sangiovese dan de meeste Chianti’s, maar wel gebruikmakend van de Cabernet Sauvignon, die in Bolgheri juist domineert.
80% Sangiovese vormt de basis van deze stevige, doch sappige wijn. 10% Ciliegiolo – het Italiaanse woord voor kers – zorgt voor wat frisse fruitigheid en komt het bewaarpotentieel van de wijn ten goede en de laatste 10% Cabernet Sauvignon maken de wijm helemaal af.
Van de 48.000 geproduceerde flessen heb ik een kleine hoeveelheid naar Nederland kunnen halen. Het bewaarpotentieel is minimaal 5 jaar, al denk ik dat langer geen enkel probleem hoeft te zijn. Sterker nog, het zal moeilijk worden om jezelf zolang te beheersen.
De neus: net na het openen van de fles en het directe inschenken domineren de zwarte kersen en wilde bosbessen. Naarmate de wijn meer lucht krijgt en goed ademt komen er secundaire geuren los als drop, pittige tabak en heel kenmerkend een vleug kaneel.
24 uur na opening verdwijnt de fruitigheit in de neus iets naar de achtergrond en komen er geuren als leer, nog meer tabak en cacaobonen voor terug.
Het eerste mondgevoel is krachtig, met stevige, maar goed geïntegreerde tannines, waarbinnen fruit, zuren en sappigheid een mooie balans met elkaar weten te bereiken. De tweede avond, 24 uur na opening, is de wijn beduidend zachter en ronder, smelten de tannines in je mond, en is er een fijne kruidigheid aan de wijnbeleving toegevoegd.
Een wijn die moet ademen om nu al tot zijn recht te komen. Maar heb een dag geduld en je hebt een serieus geweldige wijn in je glas. Lukt dit niet, combineer de wijn dan met een wildschotel, een goede roast of een stuk (zeer) oude kaas.
Voor 13,44 een wijn die niet alleen tre bicchieri waard is qua kwaliteit, maar ook voor dat bedrag zeer veel plezier weet te bieden.
Meer weten of bestellen? Mail!